سايت خبري سيمافيلم / رها امیری : اینجا جنوب عراق است و ماجرا دوباره همان هجرت ناگزیر. خودروي حامل حضرت امام در جاده ای که هیچ شهر و آبادی در اطراف آن نیست به سمت هجرتی تازه حرکت می کند. اولین تصویرهای مجموعه مستند « نوفل لوشاتو- 116 روز »، تصاویری بازسازی شده از امام و همراهانش در پاسگاه مرزی سفوان و بررسی مدارک آنها و کوتاه زمانی بعد ، پاسگاه العبدلی در کویت است. همه صحنه ها به شیوه سیاه و سفید فیلمبرداری شده است . این شیوه استفاده از رنگ و نور وهمچنین نوع حرکت دوربین قراراست فضای مستند گونه ای ارائه کند که البته تلاشی برای خارج شدن کامل از شیوه نمایشی آن هم از سوی کارگردان وجود ندارد.
پس از نمایش صحنه هایی از بررسی گذرنامه ها و اعلام این که صدور مهر ورود به کویت منوط به استعلام و تماس با مقامات ارشد کویت است ، اکتسابی به روایت این ماجرا از زاویه نگاه همراهان امام می پردازد . سید علی اکبر محتشمی پور و ابراهیم یزدی از جمله همراهان امام هستند که به توصیف شرایطشان در مرز کویت می پردازند. نماهایی از غروب خورشید در پشت سیم های خاردار و سایه امام در این تصویر، بر تنهایی و آرامش اما م در آن لحظات تاکید می کند. تمامی ماجرا بر روی این تصاویر با صدای راوی مجموعه بازگو می شود. می توان گفت جز در بخش گفت و گو با مقامات و همراهان امام ، در بقیه قسمت های اثر، کارگردان همواره از صدای راوی به طور یکنواخت بهره برده و شاید بهتر بود تنوعی که در بافت تصویری اثر به کار گرفته شده ، در نوع روایت آن نیز مد نظر قرار می گرفت .
حرکت دوربین در راهروهای مسافرخانه تا پشت در اتاق امام با صدای راوی که به صدای گفت و گوهایی نامفهوم از داخل اتاق اشاره می کند ، از صحنه های بازسازی شده ای است که شرایط تعلیق آن روزها را با آرامش امام در نمایی از پشت سر و در حال نماز خواندن گره می زند که می توان گفت یکی از سکانس های موفق این قسمت از مجموعه را شکل داده است. سکانسی که به ذکر جزئیاتی ازواپسین هجرت امام از زبان سید محمود دعایی و سید علی اکبر محتشمی پور پیوند می خورد . نماهایی از اعتراضات خیابانی و رویارویی مردم با رژیم برای بازگشت امام و تلاش دولت شریف امامی برای باز جلوه دادن شرایط سیاسی ، دادن امتیاز به مردم و همچنین پشتیبانی نیروهای خارجی از تصمیم شاه برای دور نگه داشتن رهبر از مردم از جمله مسائلی است که اکتسابی در این بخش از مستند به آن پرداخته و در این زمینه با دیوید اوئن ، وزیر امور خارجه انگلیس در سال 57 نیز گفت و گو کرده است .اما دوربین اکتسابی پس ازفیلمبرداری صحنه های بازسازی شده دفتر مخصوص شاه وتشریح جلسه رئیس ساواک و نخست وزیر برای یافتن راه هایي برای کنترل و تشدید محاصره امام ، دوباره به مسافرخانه و به نمایی از پاهای امام و همراهانش در نوري که از پنجره بر کف زمین مسافرخانه افتاده ، باز می گردد تا هجرت دوباره امام را از این نقطه جهان به نمایش بگذارد. نماهایی از جاده و بعد تصویر هواپیمایی در باند ، به مقصد بعدی یعنی فرودگاه بغداد اشاره می کنند. جایی که بر اساس گفته های ابراهیم یزدی در این سکانس ، قراراست مبدا سفر امام به پاریس باشد .
اکتسابی در این قسمت همچنین با اشاره به یک نامه سری که تصویر بخش هایی از آن را نمایش می دهد ، به عقب بودن ساواک از رویدادها اشاره می کند و این که عالی ترین نماینده ای که مامور پیگیری امام بوده ، حتی خبر نداشته که امام از بصره به نجف بازنگشته است. در این نامه ذکر شده بود که امام وارد نجف شده و در منزل خود به سر می برد.
کارگردان با ذکر این مطلب - که ویلیام سولیوان آخرین سفیر آمریکا به ایران کتابی از خاطراتش را از روزهای انقلاب در ایران منتشر کرده - ماجرای ملاقات وی با شریف امامی 10 روز قبل از خروج امام را در قالب انیمیشن و بر اساس نوشته های این کتاب بازسازی کرده است. سولیوان در این خاطرات می گوید شریف امامی به من گفت ، ما اعتقاد داریم که امام خمینی به محض ورود به پاریس از خاطره ها محو خواهد شد .
و این گونه است که نماهایی از هواپیمای امام در دل ابرها ، از سرنوشت نامعلوم هجرتی خبر می دهد که همه شواهد آن در آینده نشان داد که تصور شریف امامی تا چه اندازه خلاق واقع بوده است .
و اکتسابی این بار نیزداستان واقعی خود ، با نمایش هجرتی تازه و این بار بر فراز آسمان ها و به نقطه ای دورتر از کشورهای همسایه ایران به پایان می رساند تا سومین قسمت روایتش ، آغاز زندگی امام در نوفل لوشاتو باشد .
